الدر المصون/السمين الحلبي · Al-Anbiyaa · آیه 39
الدر المصون/السمين الحلبي
(ت 756 هـ)
لَوۡ يَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ حِينَ لَا يَكُفُّونَ عَن وُجُوهِهِمُ ٱلنَّارَ وَلَا عَن ظُهُورِهِمۡ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
(ت 756 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
خدایا حق را به ما حق نشان بده و پیروی از آن را روزی ما کن؛ باطل را به ما باطل نشان بده و دوری از آن را روزی ما کن.
خدایا تقوای نفسم را به آن عطا کن و پاکیزه‌اش گردان؛ تو بهترین کسی هستی که آن را پاک می‌کند؛ تو سرپرست و مولای آنی.
خدایا پروردگارا نور ما را برایمان کامل کن و ما را بیامرز؛ همانا تو بر هر چیز توانایی.
خدایا ایمان را نزد ما محبوب گردان و آن را در دل‌هایمان بیارای؛ کفر، نافرمانی و سرپیچی را نزد ما ناخوشایند گردان و ما را از راه‌یافتگان قرار بده.
خدایا ای گرداننده دل‌ها، دل‌های ما را به سوی فرمانبرداری خود بگردان.
"رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 109].
پروردگارا ایمان آوردیم؛ پس ما را بیامرز و بر ما رحم کن و تو بهترین رحم‌کنندگانی. [مؤمنون، ۱۰۹]
اذکار روزانه شما، بدون انترنت و رایگان.
Android iPhone iPad
و " حينَ " مفعولٌ به لـ " عَلِموا " وليس منصوباً على الظرفِ. أي: لو يَعْلمون وقتَ عدمِ كفِّ النار. وقال الزمخشري: " ويجوزُ أَنْ يكونَ " يعلمُ " متروكاً بلا تَعْدِيةٍ بمعنى: لو كان معهم علمٌ ولم يكونوا جاهلين لَما كانوا مستَعْجِلين. و " حينَ " منصوبٌ بمضمرٍ أي: حين لا يَكُفُّون عن وجوهِهم النارَ يعلمونَ أنهم كانوا على الباطلِ " ، وعلى هذا فـ " حين " منصوبٌ على الظرفِ لأنه جَعَلَ مفعولَ العلمِ " أنَّهم كانوا ".
وقال الشيخ: " والظاهرُ أنَّ مفعولَ " يعلم " محذوفٌ لدلالة ما قبلَه أي: لو يعلم الذين كفروا مجيْءَ الموعودِ الذي سَألوا عنه واسْتَنْبطوه. و " حين " منصوبٌ بالمفعولِ الذي هو " مجيءَ ". ويجوزُ أَنْ يكونَ من بابِ الإِعمالِ على حَذْفِ مضافٍ، وأعملَ الثاني. والمعنىٰ: لو يعلمون مباشرةَ النارِ حين لا يَكُفُّونها عن وجوهِهم ".