حاشية الصاوي / تفسير الجلالين · Al-Baqara · آیه 4
حاشية الصاوي / تفسير الجلالين
(ت1241هـ)
(ت1241هـ)
"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].
"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ١٧". [الْقَصَصِ - 17].
"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ٢٤". [الْقَصَصِ - 24].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨". [طه - 25-28].
پروردگارا من بر خود ستم کردم، پس مرا بیامرز. [قصص، ۱۶]
پروردگارا به پاس نعمتی که به من دادی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم بود. [قصص، ۱۷]
پروردگارا من به هر خیری که برایم نازل کنی نیازمندم. [قصص، ۲۴]
پروردگارا سینهام را گشاده کن (۲۵)، کارم را برایم آسان گردان (۲۶) و گره از زبانم بگشا (۲۷) تا سخنم را بفهمند (۲۸). [طه، ۲۵–۲۸]
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
خدایا ما را مسلمان زنده بدار، مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.
خدایا برای این امت کاری بر پایه رشد و درستی فراهم کن که در آن فرمانبرداران تو عزیز و نافرمانان تو خوار باشند و در آن به نیکی فرمان داده و از بدی بازداشته شود.
خدایا بر بنده و فرستادهات محمد و همه خاندان و یاران او درود و سلام و برکت بفرست.
"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسۡرَافَنَا فِيٓ أَمۡرِنَا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ١٤٧ ". [آلُ عِمْرَانَ - 147].
پروردگارا گناهان ما و زیادهروی ما در کارمان را بیامرز، گامهایمان را استوار بدار و ما را بر گروه کافران پیروز گردان. [آل عمران، ۱۴۷]
اذکار روزانه شما، بدون انترنت و رایگان.
Android · iPhone · iPad
قوله { أُوْلَـٰئِكَ } (الموصوفون بما ذكر) إن قلنا إن قوله الذين يؤمنون الخ وصف للمتقين كان ماهنا مبتدأ وخبراً بيان لعاقبة المتقين وإن قلنا إنه مستأنف مبتدأ كان ماهنا خبره. قوله: { عَلَىٰ هُدًى } عبر بعلى إشارة إلى تمكنهم من الهدى كتمكن الراكب من المركوب. وقوله: (الناجون من النار) أي ابتداء وانتهاء، وعطف الجملتين إشارة إلى تغايرهما وأن كلا غاية في الشرف، وإن الثانية مسببة عن الأولى.