حاشية الصاوي / تفسير الجلالين · Al-Anbiyaa · آیه 8
حاشية الصاوي / تفسير الجلالين
(ت1241هـ)
وَمَا جَعَلۡنَٰهُمۡ جَسَدٗا لَّا يَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُواْ خَٰلِدِينَ
(ت1241هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
خدایا پروردگارا به من توفیق بده نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشتی سپاس گویم و کار شایسته‌ای انجام دهم که آن را می‌پسندی و مرا به رحمت خود در میان بندگان شایسته‌ات داخل کن.
خدایا از تو گذشت، عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.
خدایا از تو هدایت، تقوا، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.
خدایا از تو دانش سودمند، روزی پاک و عمل پذیرفته‌شده می‌خواهم.
خدایا مرا بیامرز، هدایتم کن، روزی و عافیت بده. از تنگی جایگاه در روز قیامت به الله پناه می‌برم.
"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 87].
هیچ معبودی جز تو نیست، تو پاک و منزهی؛ من از ستمکاران بوده‌ام. [انبیاء، ۸۷]
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ". [هُودٍ - 56].
من بر الله، پروردگار خود و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبنده‌ای نیست مگر آنکه اختیارش در دست اوست؛ بی‌گمان پروردگار من بر راه راست است. [هود، ۵۶]
اذکار روزانه شما، بدون انترنت و رایگان.
Android iPhone iPad
قوله: { وَمَا جَعَلْنَاهُمْ جَسَداً لاَّ يَأْكُلُونَ ٱلطَّعَامَ } رد لقولهم{ مَالِ هَـٰذَا ٱلرَّسُولِ يَأْكُلُ ٱلطَّعَامَ } [الفرقان: 7] والمعنى لم نجعلهم ملائكة، بل جعلناهم بشراً يأكلون الطعام. قوله: { وَمَا كَانُواْ خَالِدِينَ } أي ماكثين على سبيل الخلود في الدنيا، بل يموتون كغيرهم. قوله: { صَدَقْنَاهُمُ ٱلْوَعْدَ } أي بإهلاك أعدائهم. قوله: (بإنجائهم) محمول على الرسل الذين أمروا بالجهاد، فلا يرد من قتل من الرسل، فإنهم لم يؤمروا بالجهاد. قوله: { وَمَن نَّشَآءُ } أي المؤمنين الذين اتبعوهم. وقد وقع ذلك لرسول الله صلى الله عليه وسلم، فإن كبراء أصحابه الذين حضروا مغازيه، لم يموتوا في حروبه، بل بقوا بعده ومهدوا دينه.