تفسير سفيان الثوري/ عبد الله سفيان بن سعيد بن مسروق الثوري الكوفي · Al-Anbiyaa · آیه 71

تفسير سفيان الثوري/ عبد الله سفيان بن سعيد بن مسروق الثوري الكوفي

(ت161هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
71 / 112
زبان کتاب
عربی
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا لِلۡعَٰلَمِينَ
But We delivered him and (his nephew) Lut (and directed them) to the land which We have blessed for the nations.
وَنَجَّیْنَاهُ وَلُوطَنْ اِلَ لْءَرْدِ لَّتِی بَارَکْنَا فِیهَا لِلْعَالَمِینْ
643: 18: 25- سفين { وَنَجَّيْنَاهُ وَلُوطاً إِلَى ٱلأَرْضِ ٱلَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا لِلْعَالَمِينَ } قال، هي الشام. [الآية 71].
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Ibn `Umar: Allah's Messenger (ﷺ) set out for the `Umra but the pagans of Quraish prevented him from reaching the Ka`ba. So, he slaughtered his sacrifice and got his head shaved at Al-Hudaibiya, and agreed with them that he would perform `Umra the following year and would not carry weapons except swords and would not stay in Mecca except for the period they allowed. So, the Prophet (ﷺ) performed the `Umra in the following year and entered Mecca according to the treaty, and when he stayed for three days, the pagans ordered him to depart, and he departed.

دعاهای امروز

اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.

اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

خدایا ما را مسلمان زنده بدار، مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.

خدایا برای این امت کاری بر پایه رشد و درستی فراهم کن که در آن فرمانبرداران تو عزیز و نافرمانان تو خوار باشند و در آن به نیکی فرمان داده و از بدی بازداشته شود.

خدایا بر بنده و فرستاده‌ات محمد و همه خاندان و یاران او درود و سلام و برکت بفرست.

"رَّبِّ زِدۡنِي عِلۡمٗا⁠ ". [طه - 114].

پروردگارا دانش مرا افزون کن. [طه، ۱۱۴]

"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [النَّمْلِ - 19].

پروردگارا به من توفیق بده که نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشتی سپاس گویم و کار شایسته‌ای انجام دهم که آن را می‌پسندی و مرا به رحمت خود در میان بندگان شایسته‌ات داخل کن. [نمل، ۱۹]