محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي · Al-Anbiyaa · آیه 7

محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي

(ت 1332هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
7 / 112
زبان کتاب
عربی
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ إِلَّا رِجَالٗا نُّوحِيٓ إِلَيۡهِمۡۖ فَسۡـَٔلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
Before thee, also, the apostles We sent were but men, to whom We granted inspiration: If ye realise this not, ask of those who possess the Message.
وَمَا اَرْسَلْنَا قَبْلَکَ اِلَّا رِجَالَ نُّوحِی اِلَیْهِمْ فَسْءَلُو اَهْلَ ذِّکْرِ اِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونْ
{ وَمَآ أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلاَّ رِجَالاً نُّوحِيۤ إِلَيْهِمْ } أي: لا ملائكة. وقرئ بالياء وفتح الحاء { فَاسْئَلُوۤاْ أَهْلَ ٱلذِّكْرِ } أي: العلماء بالتوراة والإنجيل { إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ } أي: أن الرسل بشر، فيعلموكم إن المرسلين لم يكونوا ملائكة. وفي الآية دليل على جواز الإستظهار بأقوال أهل الكتاب ومروياتهم، لحجّ الخصم وإقناعه.
تنبيه
قال الرازي: فأما ما تعلق كثير من الفقهاء بهذه الآية، في أن للعاميّ أن يرجع إلى فتيا العلماء، وفي أن للمجتهد أن يأخذ بقول مجتهد آخر - فبعيد. لأن هذه الآية خطاب مشافهة. وهي واردة في هذه الواقعة المخصوصة. ومتعلقة باليهود والنصارى على التعيين. انتهى.
ثم بيّن تعالى كون الرسل كسائر الناس، في أحكام الطبيعة البشرية، بقوله سبحانه: { وَمَا جَعَلْنَاهُمْ... }.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Abdullah b. Mas'ud reported in connection with the verse: " Those whom they call upon, themselves seek the means of access to their Lord," that it related to a group of people who worshipped a party amongst the Jinn. The group from amongst the Jinn embraced Islam, but the people kept worshipping them as they did before, and it was (on this occasion) that the verse was revealed:" Those whom they call upon, themselves seek the means of access to their Lord." This hadith has been narrated on the authority of Sulaiman with the same chain of transmitters.

دعاهای امروز

"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].

من اندوه و غم خود را تنها به الله شکایت می‌کنم. [یوسف، ۸۶]

"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ⁠ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ⁠ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].

پروردگارا از وسوسه‌های شیطان‌ها به تو پناه می‌برم و پروردگارا به تو پناه می‌برم از اینکه نزد من حاضر شوند. [مؤمنون، ۹۷–۹۸]

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

خدایا پروردگارا به من توفیق بده نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشتی سپاس گویم و کار شایسته‌ای انجام دهم که آن را می‌پسندی و مرا به رحمت خود در میان بندگان شایسته‌ات داخل کن.

خدایا از تو گذشت، عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.

خدایا از تو هدایت، تقوا، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.

خدایا از تو دانش سودمند، روزی پاک و عمل پذیرفته‌شده می‌خواهم.

خدایا مرا بیامرز، هدایتم کن، روزی و عافیت بده. از تنگی جایگاه در روز قیامت به الله پناه می‌برم.