تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Al-Anbiyaa · آیه 92

تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين

(ت 399هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
92 / 112
زبان کتاب
عربی
إِنَّ هَٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُونِ
Verily, this brotherhood of yours is a single brotherhood, and I am your Lord and Cherisher: therefore serve Me (and no other).
اِنَّ هَاذِهِی اُمَّتُکُمْ اُمَّتَنْ وَاحِدَتَنْ وَاَنَ رَبُّکُمْ فَعْبُدُونْ
{ إِنَّ هَـٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً } قال قتادة أي دينكم دينا واحدا قال محمد من قرأ { أُمَّتُكُمْ } بالرفع ونصب أمة واحدة فأمتكم رفع خبر هذه ونصب أمة لمجيء النكرة بعد تمام الكلام هذا قول أبي عبيدة.
{ وَتَقَطَّعُوۤاْ أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ } يعني أهل الكتاب أي فرقوا دينهم الذي أمروا به يعني الإسلام فدخلوا في غيره.
{ فَلاَ كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ } لعمله { وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ } نحسب حسناته ل حتى يجزى بها الجنة قال محمد تقول العرب غفرانك لاكفرانك المعنى لا نجحد.
{ وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَآ } أي واجب عليها { أَنَّهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ } قال الحسن المعنى أنهم لا يتوبون ولا يرجعون عن كفرهم وتقرأ أيضا { وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ }.
قال محمد حرم وحرام عند أهل اللغة بمعنى واحد أي واجب قال الشاعر: ( فإن حراما لا أرى الدهر باكيا ) ( على شجوه إلا بكيت على عمرو )
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Hakim bin Hizam: That he said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! What do you think about my good deeds which I used to do during the period of ignorance (before embracing Islam) like keeping good relations with my Kith and kin, manumitting of slaves and giving alms etc; Shall I receive the reward for that?" Allah's Messenger (ﷺ) said, "You have embraced Islam with all those good deeds which you did.

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ، رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ.
خداوندا، دانای غیب و آشکار، آفریننده آسمان‌ها و زمین، پروردگار و فرمانروای همه چیز، گواهی می‌دهم که معبودی جز تو نیست. از شر خود و شر شیطان و شرک او به تو پناه می‌برم.

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

پروردگارا من بر خود ستم کردم، پس مرا بیامرز. [قصص، ۱۶]

پروردگارا به پاس نعمتی که به من دادی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم بود. [قصص، ۱۷]

پروردگارا من به هر خیری که برایم نازل کنی نیازمندم. [قصص، ۲۴]

پروردگارا سینه‌ام را گشاده کن (۲۵)، کارم را برایم آسان گردان (۲۶) و گره از زبانم بگشا (۲۷) تا سخنم را بفهمند (۲۸). [طه، ۲۵–۲۸]

"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 87].

هیچ معبودی جز تو نیست، تو پاک و منزهی؛ من از ستمکاران بوده‌ام. [انبیاء، ۸۷]