هُوَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمۡ لِأَوَّلِ ٱلۡحَشۡرِۚ مَا ظَنَنتُمۡ أَن يَخۡرُجُواْۖ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمۡ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنۡ حَيۡثُ لَمۡ يَحۡتَسِبُواْۖ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعۡبَۚ يُخۡرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيۡدِيهِمۡ وَأَيۡدِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فَٱعۡتَبِرُواْ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ ٢
او كسى است كه كافران اهل كتاب را در نخستين برخورد (با مسلمانان) از خانههايشان بيرون راند! گمان نمىكرديد آنان خارج شوند، و خودشان نيز گمان مىكردند كه دژهاى محكمشان آنها را از عذاب الهى مانع مىشود; اما خداوند از آنجا كه گمان نمىكردند به سراغشان آمد و در دلهايشان ترس و وحشت افكند، بگونهاى كه خانههاى خود را با دست خويش و با دست مؤمنان ويران مىكردند; پس عبرت بگيريد اى صاحبان چشم!
هُوَ لَّذِی اَخْرَجَ لَّذِینَ کَفَرُو مِنْ اَهْلِ لْکِتَابِ مِنْ دِیَارِهِمْ لِءَوَّلِ لْحَشْرِ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ یَخْرُجُو وَظَنُّو اَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ لَّاهِ فَاَتَاهُمُ لَّاهُ مِنْ حَیْثُ لَمْ یَحْتَسِبُو وَقَذَفَ فِی قُلُوبِهِمُ رُّعْبَ یُخْرِبُونَ بُیُوتَهُمْ بِءَیْدِیهِمْ وَاَیْدِ لْمُؤْمِنِینَ فَعْتَبِرُو یَا اُلِ لْءَبْصَارْ