معالم التنزيل/ البغوي · Al-Qaari'a · آیه 9
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
خدایا! ما را مسلمان زنده بدار و مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.
خدایا! برای این امت راهی از رشد فراهم کن که در آن فرمانبردارانت عزت یابند و نافرمانانت خوار شوند و به کار نیک فرمان داده شود و از کار ناپسند بازداشته شود.
خدایا! بر بنده و فرستادهات محمد و بر همهٔ خاندان و یارانش درود و سلام و برکت فرست.
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
«پروردگارا! این را بیهوده نیافریدهای. تو پاکی، پس ما را از عذاب آتش حفظ کن. پروردگارا! هر که را به آتش درآوری، خوارش ساختهای و ستمکاران را یاورانی نیست. پروردگارا! ما شنیدیم که نداکنندهای به ایمان فرامیخواند که به پروردگارتان ایمان آورید؛ پس ایمان آوردیم. پروردگارا! گناهانمان را بیامرز و بدیهایمان را بپوشان و ما را همراه نیکان بمیران. پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمیکنی.» [آلعمران، ۱۹۱–۱۹۴].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android · iPhone · iPad
{ فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ } ، مسكنه النار, سمي المسكن أما لأن الأصل في السكون إلى الأمهات، والهاوية اسم من أسماء جهنم، وهو المهواة لا يدرك قعرها، وقال قتادة: وهي كلمة عربية تقولها العرب للرجل إذا وقع في أمر شديد، يقال: هوت أمه. وقيل: " فأمه هاوية " أراد أم رأسه " منحدرة منكوسة " يعني أنهم يهوون في النار على رؤوسهم، وإلى هذا التأويل ذهب قتادة وأبو صالح.
{ وَمَآ أَدْرَاكَ ما هِيَهْ } ، يعني الهاوية, وأصلها: ما هي، أدخل الهاء فيها للوقف والاستراحة ثم فسرها فقال:
{ نَارٌ حَامِيَةٌ } ، أي حارة قد انتهى حرها.