۞وَإِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ فَقُلۡنَا ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنفَجَرَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۖ كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ مِن رِّزۡقِ ٱللَّهِ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ ٦٠
و (به ياد آوريد) زمانى را كه موسى براى قوم خويش، آب طلبيد، به او دستور داديم: «عصاى خود را بر آن سنگ مخصوص بزن!» ناگاه دوازده چشمه آب از آن جوشيد; آنگونه كه هر يك (از طوايف دوازدهگانه بنى اسرائيل)، چشمه مخصوص خود را مىشناختند! (و گفتيم:) «از روزيهاى الهى بخوريد و بياشاميد! و در زمين فساد نكنيد!»
وَاِذِ سْتَسْقَا مُوسَا لِقَوْمِهِی فَقُلْنَ دْرِبْ بِعَصَاکَ لْحَجَرَ فَنْفَجَرَتْ مِنْهُ ثْنَتَا عَشْرَتَ عَیْنَنْ قَدْ عَلِمَ کُلُّ اُنَاسِنْ مَشْرَبَهُمْ کُلُو وَشْرَبُو مِنْ رِزْقِ لَّاهِ وَلَا تَعْثَوْ فِ لْءَرْدِ مُفْسِدِینْ