تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · آیه 106
تفسير القرآن/ ابن عبد السلام
(ت 660 هـ)
إِنَّ فِي هَٰذَا لَبَلَٰغٗا لِّقَوۡمٍ عَٰبِدِينَ
(ت 660 هـ)
"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ٣٨ ". [آلُ عِمْرَانَ - 38].
«پروردگارا، از جانب خود فرزندانی پاک به من ببخش؛ بیگمان تو شنونده دعایی.» [سوره آلعمران، ۳۸].
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
"من بر خدا، پروردگار خودم و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبندهای نیست مگر آنکه او اختیارش را در دست دارد. بهراستی پروردگار من بر راه راست است.". [هود - ۵۶].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android · iPhone · iPad