تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · آیه 22

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
22 / 112
زبان کتاب
عربی
لَوۡ كَانَ فِيهِمَآ ءَالِهَةٌ إِلَّا ٱللَّهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَرۡشِ عَمَّا يَصِفُونَ
اگر در آسمان و زمين، جز «الله‏» خدايان ديگرى بود، فاسد مى‏شدند (و نظام جهان به هم مى‏خورد)! منزه است خداوند پروردگار عرش، از توصيفى كه آنها مى‏كنند!
لَوْ کَانَ فِیهِمَا آلِهَتُنْ اِلَّ لَّاهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ لَّاهِ رَبِّ لْعَرْشِ عَمَّا یَصِفُونْ
{ إِلا اللَّهُ } سوى الله، أو " إلا " بمعنى الواو { لَفَسَدَتَا } هلكتا بالفساد.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Ibn `Umar: The Prophet (ﷺ) assumed the state of Ihram for Umra and Hajj, and we to assumed it for Hajj with him. When we arrived at Mecca, the Prophet (ﷺ) said, "Whoever does not possess a Hadi should regard his Ihram for Umra only." The Prophet (ﷺ) had a Hadi with him. `Ali bin Abi Talib came to us from Yemen with the intention of performing Hajj. The Prophet (ﷺ) said (to him), "With what intention have you assumed the Ihram, for your wife is with us?" `Ali said, "I assumed the lhram with the same intention as that of the Prophet (ﷺ) ." The Prophet (ﷺ) said, "Keep on the state of lhram, as we have got the Hadi."

دعاهای امروز

"فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِيِّۦ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ تَوَفَّنِي مُسۡلِمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [يُوسُفَ - 101].

"ای پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، تو در دنیا و آخرت سرپرست منی؛ مرا مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق فرما.". [یوسف - ۱۰۱].

"رَبِّ ٱجۡعَلۡنِي مُقِيمَ ٱلصَّلَوٰةِ وَمِن ذُرِّيَّتِيۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلۡ دُعَآءِ⁠ ". [إِبْرَاهِيمُ - 40].

«پروردگارا، مرا و کسانی از فرزندانم را برپا دارنده نماز قرار ده. پروردگارا، دعایم را بپذیر.» [سوره ابراهیم، ۴۰].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ، وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ، وَأَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ، وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا، وَلِسَانًا صَادِقًا، وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ، إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ.
خداوندا، از تو پایداری در کار و عزم بر راه درست را می‌خواهم و از تو موجبات رحمت و اسباب آمرزشت را می‌خواهم و از تو سپاس نعمتت و عبادت نیکویت را می‌خواهم و از تو دلی سالم و زبانی راستگو می‌خواهم. از تو خیر آنچه را می‌دانی می‌خواهم و از شر آنچه می‌دانی به تو پناه می‌برم و برای آنچه می‌دانی از تو آمرزش می‌خواهم؛ بی‌گمان تو دانای نهان‌هایی.