تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · آیه 95

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
95 / 112
زبان کتاب
عربی
وَحَرَٰمٌ عَلَىٰ قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآ أَنَّهُمۡ لَا يَرۡجِعُونَ
و حرام است بر شهرها و آباديهايى كه (بر اثر گناه) نابودشان كرديم (كه به دنيا بازگردند;) آنها هرگز باز نخواهند گشت!
وَحَرَامُنْ عَلَا قَرْیَتِنْ اَهْلَکْنَاهَا اَنَّهُمْ لَا یَرْجِعُونْ
{ وَحَرَامٌ عَلَى قَرْيَةٍ } وجدناها هالكة بالذنوب { أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ } إلى التوبة، أو أهلكناها بالعذاب { أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ } إلى الدنيا " { وحِرْمٌ } وجب على قرية " { أَهْلَكْنَاهَآ } أنهم لم يكونوا ليؤمنوا.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Mujahid: Ibn `Abbas said, "Allah ordered His Prophet to celebrate Allah's praises after all prayers." He refers to His Statement: 'After the prayers.' (50.40)
Asma' reported that a woman came to Allah's Apostle (ﷺ) and said: I have a co-wife. Is there any harm for me if I give her the false impression (of getting something from my husband which he has not in fact given me)? Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: The one who creates such a (false impression) of receiving what one has not been given is like one who wears the garment of falsehood.

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.
خدایا! من بر خود بسیار ستم کرده‌ام و جز تو کسی گناهان را نمی‌آمرزد؛ پس مرا با آمرزشی از جانب خود بیامرز و بر من رحم کن؛ همانا تو بسیار آمرزنده و مهربانی.

"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ⁠". [آلِ عِمْرَانَ - 38].

"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 89].

"پروردگارا، از جانب خود فرزندی پاک به من عطا کن؛ به‌راستی تو شنونده دعایی.". [آل عمران - ۳۸].

"پروردگارا، مرا تنها مگذار و تو بهترین وارثانی.". [انبیاء - ۸۹].

"رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ ". [الْبَقَرَةُ - 201].

«پروردگارا، به ما در دنیا نیکی و در آخرت نیز نیکی عطا کن و ما را از عذاب آتش نگه دار.» [سوره بقره، ۲۰۱].