تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Faatir · آیه 2

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Faatir
آیه
2 / 45
زبان کتاب
عربی
مَّا يَفۡتَحِ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ مِن رَّحۡمَةٖ فَلَا مُمۡسِكَ لَهَاۖ وَمَا يُمۡسِكۡ فَلَا مُرۡسِلَ لَهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
هر رحمتى را خدا به روى مردم بگشايد، كسى نمى‏تواند جلو آن را بگيرد; و هر چه را امساك كند، كسى غير از او قادر به فرستادن آن نيست; و او عزيز و حكيم است!
مَا یَفْتَحِ لَّاهُ لِنَّاسِ مِنْ رَحْمَتِنْ فَلَا مُمْسِکَ لَهَا وَمَا یُمْسِکْ فَلَا مُرْسِلَ لَهُو مِمْ بَعْدِهِی وَهُوَ لْعَزِیزُ لْحَکِیمْ
{ مِن رَّحْمَةٍ } من خير، أو مطر، أو توبة " ع " ، أو وحي " ح " ، أو دعاء، أو رزق مأثور.
بازگشت به بالا