تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Az-Zumar · آیه 49

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Az-Zumar
آیه
49 / 75
زبان کتاب
عربی
فَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
هنگامى كه انسان را زيانى رسد، ما را (براى حل مشكلش) مى‏خواند; سپس هنگامى كه از جانب خود به او نعمتى دهيم، مى‏گويد: «اين نعمت را بخاطر كاردانى خودم به من داده‏اند»; ولى اين وسيله آزمايش (آنها) است، اما بيشترشان نمى‏دانند.
فَاِذَا مَسَّ لْءِنْسَانَ دُرُّنْ دَعَانَا ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَتَنْ مِنَّا قَالَ اِنَّمَا اُوتِیتُهُو عَلَا عِلْمِنْ بَلْ هِیَ فِتْنَتُ وَلَاکِنَّ اَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونْ
{ فَإِذَا مّسَّ الإِنسَانَ ضُرٌّ } نزلت في أبي حذيفة بن المغيرة { عَلَى عِلْمٍ } عندي: على خبر عندي، أو بعلمي، أو علمت أن سوف أصيبه أو علم يرضاه عني، أو بعلم علمنيه الله إياه " ح " { بَلْ هِىَ } النعمة، أو مقالته: أوتيته على علم { فِتْنَةٌ } بلاء، أو اختبار { لا يَعْلَمُونَ } البلاء من النعماء.
بازگشت به بالا