مدارك التنزيل وحقائق التأويل/ النسفي · Al-Anbiyaa · آیه 32
مدارك التنزيل وحقائق التأويل/ النسفي
(ت 710 هـ)
وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفٗا مَّحۡفُوظٗاۖ وَهُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهَا مُعۡرِضُونَ
(ت 710 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
خدایا! حق را حق به ما بنمای و پیروی از آن را روزی‌مان کن و باطل را باطل به ما بنمای و دوری از آن را روزی‌مان کن.
خدایا! تقوای نفسم را به آن عطا کن و پاکش گردان؛ تو بهترین پاک‌کنندهٔ آنی، تو سرپرست و مولای آنی.
خدایا! پروردگارا! نورمان را برایمان کامل کن و ما را بیامرز، که تو بر هر چیز توانایی.
خدایا! ایمان را محبوب ما گردان و آن را در دل‌هایمان بیارای و کفر و فسق و نافرمانی را نزد ما ناخوشایند گردان و ما را از راه‌یافتگان قرار ده.
خدایا! ای گردانندهٔ دل‌ها! دل‌های ما را به سوی فرمان‌برداری از خود بگردان.
"رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 109].
«پروردگارا، ایمان آوردیم؛ ما را بیامرز و بر ما رحم کن و تو بهترین رحم‌کنندگانی.» [سوره مؤمنون، ۱۰۹].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
{ وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلَّيْلَ } لتسكنوا فيه { وَٱلنَّهَارَ } لتتصرفوا فيه { وَٱلشَّمْسُ } لتكون سراج النهار { وَٱلْقَمَرِ } ليكون سراج الليل { كُلٌّ } التنوين فيه عوض عن المضاف إليه أي كلهم والضمير للشمس والقمر والمراد بهما جنس الطوالع، وجمع جمع العقلاء للوصف بفعلهم وهو السباحة { فِى فَلَكٍ } عن ابن عباس رضي الله عنهما: الفلك السماء. والجمهور على أن الفلك موج مكفوف تحت السماء تجري فيه الشمس والقمر والنجوم و { كل } مبتدأ خبره { يَسْبَحُونَ } يسيرون أي يدورون والجملة في محل النصب على الحال من الشمس والقمر { وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مّن قَبْلِكَ ٱلْخُلْدَ } البقاء الدائم { أفأين مِتَّ } بكسر الميم مدني وكوفي غير أبي بكر { فَهُمُ ٱلْخَـٰلِدُونَ } والفاء الأول لعطف جملة على جملة والثاني لجزاء الشرط، كانوا يقدرون أنه سيموت فنفى الله عنه الشماتة بهذا أي قضي الله أن لا يخلد في الدنيا بشر أفإن مت أنت أيبقى هؤلاء
.