حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَطۡلِعَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَطۡلُعُ عَلَىٰ قَوۡمٖ لَّمۡ نَجۡعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتۡرٗا ٩٠
تا به خاستگاه خورشيد رسيد; (در آن جا) ديد خورشيد بر جمعيتى طلوع مىكند كه در برابر (تابش) آفتاب، پوششى براى آنها قرار نداده بوديم (و هيچ گونه سايبانى نداشتند).
حَتَّا اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ شَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَا قَوْمِ لَّمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِهَا سِتْرَا