أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِن ذُرِّيَّةِ ءَادَمَ وَمِمَّنۡ حَمَلۡنَا مَعَ نُوحٖ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡرَٰٓءِيلَ وَمِمَّنۡ هَدَيۡنَا وَٱجۡتَبَيۡنَآۚ إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُ ٱلرَّحۡمَٰنِ خَرُّواْۤ سُجَّدٗاۤ وَبُكِيّٗا۩ ٥٨
آنها پيامبرانى بودند كه خداوند مشمول نعمتشان قرار داده بود، از فرزندان آدم، و از كسانى كه با نوح بر كشتى سوار كرديم، و از دودمان ابراهيم و يعقوب، و از كسانى كه هدايت كرديم و برگزيديم. آنها كسانى بودند كه وقتى آيات خداوند رحمان بر آنان خوانده مىشد به خاك مىافتادند، در حالى كه سجده مىكردند و گريان بودند.
اُلَاءِکَ لَّذِینَ اَنْعَمَ لَّاهُ عَلَیْهِمْ مِنَ نَّبِیِّینَ مِنْ ذُرِّیَّتِ آدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحِ وَمِنْ ذُرِّیَّتِ اِبْرَاهِیمَ وَاِسْرَاءِیلَ وَمِمَّنْ هَدَیْنَا وَجْتَبَیْنَا اِذَا تُتْلَا عَلَیْهِمْ آیَاتُ رَّحْمَانِ خَرُّو سُجَّدَنْ وَبُکِیَّا