وَمَا كَانَ لِنَفۡسٍ أَن تَمُوتَ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِ كِتَٰبٗا مُّؤَجَّلٗاۗ وَمَن يُرِدۡ ثَوَابَ ٱلدُّنۡيَا نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَا وَمَن يُرِدۡ ثَوَابَ ٱلۡأٓخِرَةِ نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَاۚ وَسَنَجۡزِي ٱلشَّٰكِرِينَ ١٤٥
هيچكس، جز به فرمان خدا، نمىميرد; سرنوشتى است تعيين شده; (بنابر اين، مرگ پيامبر يا ديگران، يك سنت الهى است.) هر كس پاداش دنيا را بخواهد (و در زندگى خود، در اين راه گام بردارد،) چيزى از آن به او خواهيم داد; و هر كس پاداش آخرت را بخواهد، از آن به او مىدهيم; و بزودى سپاسگزاران را پاداش خواهيم داد.
وَمَا کَانَ لِنَفْسِنْ اَنْ تَمُوتَ اِلَّا بِءِذْنِ لَّاهِ کِتَابَنْ مُءَجَّلَ وَمَ یُرِدْ ثَوَابَ دُّنْیَا نُؤْتِهِی مِنْهَا وَمَ یُرِدْ ثَوَابَ لْءَاخِرَتِ نُؤْتِهِی مِنْهَا وَسَنَجْزِ شَّاکِرِینْ