الكشاف/ الزمخشري · Aal-i-Imraan · آیه 145

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

سوره
Aal-i-Imraan
آیه
145 / 200
زبان کتاب
عربی
وَمَا كَانَ لِنَفۡسٍ أَن تَمُوتَ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِ كِتَٰبٗا مُّؤَجَّلٗاۗ وَمَن يُرِدۡ ثَوَابَ ٱلدُّنۡيَا نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَا وَمَن يُرِدۡ ثَوَابَ ٱلۡأٓخِرَةِ نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَاۚ وَسَنَجۡزِي ٱلشَّٰكِرِينَ
هيچ‏كس، جز به فرمان خدا، نمى‏ميرد; سرنوشتى است تعيين شده; (بنابر اين، مرگ پيامبر يا ديگران، يك سنت الهى است.) هر كس پاداش دنيا را بخواهد (و در زندگى خود، در اين راه گام بردارد،) چيزى از آن به او خواهيم داد; و هر كس پاداش آخرت را بخواهد، از آن به او مى‏دهيم; و بزودى سپاسگزاران را پاداش خواهيم داد.
وَمَا کَانَ لِنَفْسِنْ اَنْ تَمُوتَ اِلَّا بِءِذْنِ لَّاهِ کِتَابَنْ مُءَجَّلَ وَمَ یُرِدْ ثَوَابَ دُّنْیَا نُؤْتِهِی مِنْهَا وَمَ یُرِدْ ثَوَابَ لْءَاخِرَتِ نُؤْتِهِی مِنْهَا وَسَنَجْزِ شَّاکِرِینْ
{ كِتَـٰباً } مصدر مؤكد، لأن المعنى كتب الموت كتاباً { مُّؤَجَّلاً } موقتاً له أجل معلوم لا يتقدّم ولا يتأخر { وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ ٱلدُّنْيَا } تعريض بالذين شغلتهم الغنائم يوم أحد { نُؤْتِهِ مِنْهَا } أي من ثوابها { وَسَنَجْزِى } الجزاء المبهم الذين شكروا نعمة الله فلم يشغلهم شيء عن الجهاد. وقرىء «يوته». و«سيجزي»، بالياء فيهما.
بازگشت به بالا