وَلَوۡ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِمَا كَسَبُواْ مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهۡرِهَا مِن دَآبَّةٖ وَلَٰكِن يُؤَخِّرُهُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗىۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِۦ بَصِيرَۢا ٤٥
اگر خداوند مردم را به سبب كارهايى كه انجام دادهاند مجازات كند، جنبندهاى را بر پشت زمين باقى نخواهد گذاشت! ولى (به لطفش) آنها را تا سرآمد معينى تاخير مىاندازد (و مهلت اصلاح مىدهد) اما هنگامى كه اجل آنان فرا رسد، (خداوند هر كس را به مقتضاى عملش جزا مىدهد) او نسبت به بندگانش بيناست (و از اعمال و نيات همه آگاه است)!
وَلَوْ یُءَاخِذُ لَّاهُ نَّاسَ بِمَا کَسَبُو مَا تَرَکَ عَلَا ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّتِ وَلَاکِ یُءَخِّرُهُمْ اِلَا اَجَلِنْ مُسَمَّنْ فَاِذَا جَاءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ لَّاهَ کَانَ بِعِبَادِهِی بَصِیرَا