الكشاف/ الزمخشري · Al-Haaqqa · آیه 1
الكشاف/ الزمخشري
(ت 538 هـ)
(ت 538 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
خدایا! ما را مسلمان زنده بدار و مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.
خدایا! برای این امت راهی از رشد فراهم کن که در آن فرمانبردارانت عزت یابند و نافرمانانت خوار شوند و به کار نیک فرمان داده شود و از کار ناپسند بازداشته شود.
خدایا! بر بنده و فرستادهات محمد و بر همهٔ خاندان و یارانش درود و سلام و برکت فرست.
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
«پروردگارا! این را بیهوده نیافریدهای. تو پاکی، پس ما را از عذاب آتش حفظ کن. پروردگارا! هر که را به آتش درآوری، خوارش ساختهای و ستمکاران را یاورانی نیست. پروردگارا! ما شنیدیم که نداکنندهای به ایمان فرامیخواند که به پروردگارتان ایمان آورید؛ پس ایمان آوردیم. پروردگارا! گناهانمان را بیامرز و بدیهایمان را بپوشان و ما را همراه نیکان بمیران. پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمیکنی.» [آلعمران، ۱۹۱–۱۹۴].
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
"من بر خدا، پروردگار خودم و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبندهای نیست مگر آنکه او اختیارش را در دست دارد. بهراستی پروردگار من بر راه راست است.". [هود - ۵۶].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android · iPhone · iPad
وإن كان مصدراً فإما أن ينتصب بفعله مضمراً، أي تحسم حسوماً، بمعنى تستأصل استئصالاً. أو يكون صفة كقولك ذات حسوم. أو يكون مفعولاً له، أي سخرها للاستئصال. وقال عبد العزيز ابن زرارة الكلابي ( فَفَرَّقَ بَيْنَ بَيْنِهِمُ زَمَان تَتَابَعَ فِيهِ أَعْوَامٌ حُسُوم ) وقرأ السدى «حسوماً»، بالفتح حالاً من الريح، أي سخرها عليهم مستأصلة. وقيل هي أيام العجوز وذلك أن عجوزاً من عاد توارت في سرب، فانتزعتها الريح في اليوم الثامن فأهلكتها. وقيل هي أيام العجز، وهي آخر الشتاء وأسماؤها الصن والصنبر، والوبر. والآمر، والمؤتمر، والمعلل، ومطفىء الجمر. وقيل مكفيء الظعن ومعنى { سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ } سلطها عليهم كما شاء { فِيهَا } في مهابها. أو في الليالي والأيام. وقرىء «أعجاز نخيل» { مِّن بَاقِيَةٍ } من بقية أو من نفس باقية. أو من بقاء، كالطاغية بمعنى الطغيان.