فَإِذَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡحَسَنَةُ قَالُواْ لَنَا هَٰذِهِۦۖ وَإِن تُصِبۡهُمۡ سَيِّئَةٞ يَطَّيَّرُواْ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓۗ أَلَآ إِنَّمَا طَٰٓئِرُهُمۡ عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ١٣١
(اما آنها نه تنها پند نگرفتند، بلكه) هنگامى كه نيكى (و نعمت) به آنها مىرسيد، مىگفتند: سخللّهبخاطر خود ماست.» ولى موقعى كه بدى (و بلا) به آنها مىرسيد، مىگفتند: «از شومى موسى و كسان اوست»! آگاه باشيد سرچشمه همه اينها، نزد خداست; ولى بيشتر آنها نمىدانند!
فَاِذَا جَاءَتْهُمُ لْحَسَنَتُ قَالُو لَنَا هَاذِهِی وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّءَتُ یَطَّیَّرُو بِمُوسَا وَمَنْ مَعَهُو اَلَا اِنَّمَا طَاءِرُهُمْ عِنْدَ لَّاهِ وَلَاکِنَّ اَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونْ