وَإِذَا فَعَلُواْ فَٰحِشَةٗ قَالُواْ وَجَدۡنَا عَلَيۡهَآ ءَابَآءَنَا وَٱللَّهُ أَمَرَنَا بِهَاۗ قُلۡ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَأۡمُرُ بِٱلۡفَحۡشَآءِۖ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ ٢٨
و هنگامى كه كار زشتى انجام مىدهند مىگويند: «پدران خود را بر اين عمل يافتيم; و خداوند ما را به آن دستور داده است!» بگو: «خداوند (هرگز) به كار زشت فرمان نمىدهد! آيا چيزى به خدا نسبت مىدهيد كه نمىدانيد؟!»
وَاِذَا فَعَلُو فَاحِشَتَنْ قَالُو وَجَدْنَا عَلَیْهَا آبَاءَنَا وَلَّاهُ اَمَرَنَا بِهَا قُلْ اِنَّ لَّاهَ لَا یَءْمُرُ بِلْفَحْشَاءِ اَتَقُولُونَ عَلَ لَّاهِ مَا لَا تَعْلَمُونْ