وَلَوۡ عَلِمَ ٱللَّهُ فِيهِمۡ خَيۡرٗا لَّأَسۡمَعَهُمۡۖ وَلَوۡ أَسۡمَعَهُمۡ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعۡرِضُونَ ٢٣
و اگر خداوند خيرى در آنها مىدانست، (حرف حق را) به گوش آنها مىرساند; ولى (با اين حال كه دارند،) اگر حق را به گوش آنها برساند، سرپيچى كرده و روگردان مىشوند.
وَلَوْ عَلِمَ لَّاهُ فِیهِمْ خَیْرَنْ لَءَسْمَعَهُمْ وَلَوْ اَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْ وَهُمْ مُعْرِدُونْ