الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي · Al-A'laa · آیه 4
الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي
(ت 875 هـ)
(ت 875 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
خدایا! ما را مسلمان زنده بدار و مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.
خدایا! برای این امت راهی از رشد فراهم کن که در آن فرمانبردارانت عزت یابند و نافرمانانت خوار شوند و به کار نیک فرمان داده شود و از کار ناپسند بازداشته شود.
خدایا! بر بنده و فرستادهات محمد و بر همهٔ خاندان و یارانش درود و سلام و برکت فرست.
"رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا٢٨". [نُوحٍ - 28].
"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٤٧". [هُودٍ - 47].
"رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ٢٩". [الْمُؤْمِنُونَ - 29].
«پروردگارا! مرا و پدر و مادرم و هر مؤمنی را که به خانهام درآید و مردان و زنان مؤمن را بیامرز و بر ستمکاران جز نابودی میفزای.» [نوح، ۲۸].
«پروردگارا! به تو پناه میبرم از اینکه چیزی از تو بخواهم که بدان آگاهی ندارم؛ و اگر مرا نیامرزی و بر من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود.» [هود، ۴۷].
«پروردگارا! مرا در جایگاهی مبارک فرود آور و تو بهترین فرودآورندگانی.» [مؤمنون، ۲۹].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android · iPhone · iPad
و«سُوًى» معناه: عَدَّلَ وأتْقَنَ.
وقوله: { فَهَدَىٰ } عامٌّ لوجوهِ الهداياتِ في الإنسانِ والحيوانِ، وقال الفراء: معناه هَدَى وأضَلَّ؛ والعمومُ في الآيةِ أصوبُ، و { ٱلْمَرْعَىٰ }: النباتُ، و«الغُثَاء»: مَا يَبِسَ وجَفَّ وتَحَطَّمَ من النباتِ؛ وهو الذي يحمله السيلُ، و«الأَحْوَى» قيلَ هو الأَخْضَرُ الذي عليه سَوَادٌ من شدَّةِ الخُضْرَةِ والغَضَارة، فتقديرُ الآيةِ: الذي أخْرَجَ المَرْعى أحوَى أي أسْوَدَ من خضرتهِ وغَضَارَتِه فجعَله غُثَاءً عِنْدَ يُبْسِه فـ { أَحْوَىٰ }: حالٌ، وقال ابن عباسٍ: المعنى: فجعله غُثَاءً أحْوَى أي أسْوَدَ؛ لأن الغُثَاءَ إذا قَدِمَ وأصَابَتْهُ الأمْطَارُ اسْوَدَّ وتَعَفَّنَ فَصَارَ أحوى، فهذَا صفةٌ.