أَفَمَنۡ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۗ وَجَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ قُلۡ سَمُّوهُمۡۚ أَمۡ تُنَبِّـُٔونَهُۥ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَم بِظَٰهِرٖ مِّنَ ٱلۡقَوۡلِۗ بَلۡ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ مَكۡرُهُمۡ وَصُدُّواْ عَنِ ٱلسَّبِيلِۗ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ ٣٣
آيا كسى كه بالاى سر همه ايستاده، (و حافظ و نگهبان و مراقب همه است،) و اعمال همه را مىبييند (،همچون كسى است كه هيچ يك از اين صفات را ندارد)؟! آنان براى خدا همتايانى قرار دادند; بگو: «آنها را نام ببريد! آيا چيزى را به او خبر مىدهيد كه از وجود آن در روى زمين بىخبر است، يا سخنان ظاهرى (و تو خالى) مىگوييد؟!» (نه، شريكى براى خدا وجود ندارد;) بلكه در نظر كافران، دروغهايشان زينت داده شده، (و بر اثر ناپاكى درون، چنين مىپندارند كه واقعيتى دارد;) و آنها از راه (خدا) بازداشته شدهاند; و هر كس را خدا گمراه كند، راهنمايى براى او وجود نخواهد داشت!
اَفَمَنْ هُوَ قَاءِمُنْ عَلَا کُلِّ نَفْسِمْ بِمَا کَسَبَتْ وَجَعَلُو لِلَّاهِ شُرَکَاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ اَمْ تُنَبِّءُونَهُو بِمَا لَا یَعْلَمُ فِ لْءَرْدِ اَمْ بِظَاهِرِنْ مِنَ لْقَوْلِ بَلْ زُیِّنَ لِلَّذِینَ کَفَرُو مَکْرُهُمْ وَصُدُّو عَنِ سَّبِیلِ وَمَ یُدْلِلِ لَّاهُ فَمَا لَهُو مِنْ هَادْ
{ بَلْ زُيّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ } وضع الموصولُ موضع المضمر ذماً لهم وتسجيلاً عليهم بالكفر { مَكْرِهِمْ } تمويهُهم الأباطيلَ أو كيدهم للإسلام بشركهم { وَصُدُّواْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ } أي سبـيلِ الحق، من صدّه صداً، وقرىء بكسر الصاد على نقل حركة الدالِ إليها وقرىء بفتحها أي صدوا الناس أو من صد صدوداً { وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ } أي يخلق فيه الظلالَ بسوء اختياره أو يخذلْه { فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ } يوفقه للهدىٰ.