يُؤۡتِي ٱلۡحِكۡمَةَ مَن يَشَآءُۚ وَمَن يُؤۡتَ ٱلۡحِكۡمَةَ فَقَدۡ أُوتِيَ خَيۡرٗا كَثِيرٗاۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ ٢٦٩
(خدا) دانش و حكمت را به هر كس بخواهد (و شايسته بداند) مىدهد; و به هر كس دانش داده شود، خير فراوانى داده شده است. و جز خردمندان، (اين حقايق را درك نمىكنند، و) متذكر نمىگردند.
یُؤْتِ لْحِکْمَتَ مَنْ یَشَاءُ وَمَ یُؤْتَ لْحِکْمَتَ فَقَدْ اُوتِیَ خَیْرَنْ کَثِیرَ وَمَا یَذَّکَّرُ اِلَّا اُلُ لْءَلْبَابْ