وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌۖ أُجِيبُ دَعۡوَةَ ٱلدَّاعِ إِذَا دَعَانِۖ فَلۡيَسۡتَجِيبُواْ لِي وَلۡيُؤۡمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمۡ يَرۡشُدُونَ ١٨٦
و هنگامى كه بندگان من، از تو در باره من سؤال كنند، (بگو:) من نزديكم! دعاى دعا كننده را، به هنگامى كه مرا مىخواند، پاسخ مىگويم! پس بايد دعوت مرا بپذيرند، و به من ايمان بياورند، تا راه يابند (و به مقصد برسند)!
وَاِذَا سَءَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَاِنِّی قَرِیبُنْ اُجِیبُ دَعْوَتَ دَّاعِ اِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُو لِی وَلْیُؤْمِنُو بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونْ