أَن تَقُولَ نَفۡسٞ يَٰحَسۡرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنۢبِ ٱللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ ٱلسَّٰخِرِينَ ٥٦
(اين دستورها براى آن است كه) مبادا كسى روز قيامت بگويد: «افسوس بر من از كوتاهيهايى كه در اطاعت فرمان خدا كردم و از مسخرهكنندگان (آيات او) بودم!»
اَنْ تَقُولَ نَفْسُنْ یَا حَسْرَتَا عَلَا مَا فَرَّطْتُ فِی جَمْبِ لَّاهِ وَاِنْ کُنْتُ لَمِنَ سَّاخِرِینْ