وَإِذۡ زَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَعۡمَٰلَهُمۡ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ ٱلۡيَوۡمَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَإِنِّي جَارٞ لَّكُمۡۖ فَلَمَّا تَرَآءَتِ ٱلۡفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيۡهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّنكُمۡ إِنِّيٓ أَرَىٰ مَا لَا تَرَوۡنَ إِنِّيٓ أَخَافُ ٱللَّهَۚ وَٱللَّهُ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ ٤٨
و (به ياد آور) هنگامى را كه شيطان، اعمال آنها ( مشركان) را در نظرشان جلوه داد، و گفت: سخللّهامروز هيچ كس از مردم بر شما پيروز نمىگردد! و من، همسايه (و پناهدهنده) شما هستم!» اما هنگامى كه دو گروه (كافران، و مؤمنان مورد حمايت فرشتگان) در برابر يكديگر قرار گرفتند، به عقب برگشت و گفت: «من از شما (دوستان و پيروانم) بيزارم! من چيزى مىبينم كه شما نمىبينيد; من از خدا مىترسم، خداوند شديدالعقاب است!»
وَاِذْ زَیَّنَ لَهُمُ شَّیْطَانُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَکُمُ لْیَوْمَ مِنَ نَّاسِ وَاِنِّی جَارُنْ لَکُمْ فَلَمَّا تَرَاءَتِ لْفِءَتَانِ نَکَصَ عَلَا عَقِبَیْهِ وَقَالَ اِنِّی بَرِیءُ مِّنْکُمْ اِنِّی اَرَا مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّی اَخَافُ لَّاهَ وَلَّاهُ شَدِیدُ لْعِقَابْ