تفسير القرآن / ابن عربي · Al-Anbiyaa · آیه 112
تفسير القرآن / ابن عربي
(ت 638 هـ)
قَٰلَ رَبِّ ٱحۡكُم بِٱلۡحَقِّۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلۡمُسۡتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ
(ت 638 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
خدایا! سرانجام ما را در همهٔ کارها نیکو گردان و از خواری دنیا و عذاب آخرت پناهمان ده.
خدایا! پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور کن، که عذاب آن سخت و ماندگار است.
خدایا! پروردگارا! ما ایمان آورده‌ایم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ کن.
خدایا! از تو بهشت می‌خواهم و از آتش به تو پناه می‌جویم.
خدایا! پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمی‌کنی.
"رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا". [نُوحٍ - 28].
"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ". [هُودٍ - 47].
"رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ". [الْمُؤْمِنُونَ - 29].
«پروردگارا! مرا و پدر و مادرم و هر مؤمنی را که به خانه‌ام درآید و مردان و زنان مؤمن را بیامرز و بر ستمکاران جز نابودی میفزای.» [نوح، ۲۸].
«پروردگارا! به تو پناه می‌برم از اینکه چیزی از تو بخواهم که بدان آگاهی ندارم؛ و اگر مرا نیامرزی و بر من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود.» [هود، ۴۷].
«پروردگارا! مرا در جایگاهی مبارک فرود آور و تو بهترین فرودآورندگانی.» [مؤمنون، ۲۹].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
{ ولقد كتبنا في } زبور القلب { من بعد الذكر } في اللوح أن أرض البدن يرثها القوى الصالحة المنوّرة بنور السكينة بعد إهلاك الفواسق بالرياضة. أو: ولقد كتبنا في زبور اللوح المحفوظ من بعد الذكر في أمّ الكتاب { أنّ الأرض يرثها عبادي الصالحون } من الروح والسرّ والقلب والعقل والنفس وسائر القوى بالاستقامة بعد إهلاك الصالحين بالفناء في الوحدة { لبلاغاً } لكفاية { لقوم } عبدوا الله بالسلوك فيه { رحمة } عظيمة مشتملة على الرحيمية بهدايتهم إلى الكمال المطلق والرحمانية بأمانهم من العذاب المستأصل في زمانه لغلبة رحمته على غضبه.