تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمۡ عَنِ ٱلۡمَضَاجِعِ يَدۡعُونَ رَبَّهُمۡ خَوۡفٗا وَطَمَعٗا وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ ١٦
پهلوهايشان از بسترها در دل شب دور مىشود (و بپا مىخيزند و رو به درگاه خدا مى آورند) و پروردگار خود را با بيم و اميد مىخوانند، و از آنچه به آنان روزى دادهايم انفاق مىكنند!
تَتَجَافَا جُنُوبُهُمْ عَنِ لْمَدَاجِعِ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفَ وَطَمَعَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونْ