تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي · Al-Anbiyaa · آیه 60

تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي

(ت القرن 14 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
60 / 112
زبان کتاب
عربی
قَالُواْ سَمِعۡنَا فَتٗى يَذۡكُرُهُمۡ يُقَالُ لَهُۥٓ إِبۡرَٰهِيمُ
(گروهى) گفتند: «شنيديم نوجوانى از (مخالفت با) بتها سخن مى‏گفت كه او را ابراهيم مى‏گويند.»
قَالُو سَمِعْنَا فَتَ یَذْکُرُهُمْ یُقَالُ لَهُو اِبْرَاهِیمْ
{ قَالُواْ سَمِعْنَا } يعنى قال بعضهم فى جواب هذا القائل: سمعنا قبل ذلك { فَتًى يَذْكُرُهُمْ } ويعيب فيهم { يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ قَالُواْ } اى قال القوم للجماعة الّذين قالوا سمعنا فتىً يذكرهم { فَأْتُواْ بِهِ عَلَىٰ أَعْيُنِ ٱلنَّاسِ } فاكشفوه بالاتيان به على اعين جميع النّاس حتّى يعرفوه { لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ } بما سمعتم منه او لعلّهم يشهدون على اقراره بان يقرّ بهذا الفعل فشهدوا على اقراره او لعلّهم يحضرون عذابه وعقوبته فجاؤا به وساءلوه.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
'Imran b. Husain reported: We were with the Messenger of Allah (ﷺ) in a journey and we travelled throughout the night till at the end, just before dawn, we lay down (for rest), and nothing is sweeter for a traveller than this and none awakened us but the heat of the sun, and the rest of the hadith is the same (as mentioned above) except this additien:" When 'Umar b. Khattab woke up, he saw what had happened to the people. And he was a man having a big belly and strongly built; he recited takbir in a loud voice till the Messenger of Allah (ﷺ) woke up by the loudness of his voice in takbir. When the Messenger of Allah (ﷺ) got up, the people told him what had happened. Upon this the Messenger of Allah (ﷺ) said: There is no harm; you better proceed further," and (the rest of the hadith) was narrated.

دعاهای امروز

"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].

"به من رنج رسیده است و تو مهربان‌ترین مهربانانی.". [انبیاء - ۸۳].

"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ⁠ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].

«پروردگارا، روزی که حساب برپا می‌شود، مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را بیامرز.» [سوره ابراهیم، ۴۱].

رَبِّ أَعِنِّي وَلَا تُعِنْ عَلَيَّ، وَانْصُرْنِي وَلَا تَنْصُرْ عَلَيَّ، وَامْكُرْ لِي وَلَا تَمْكُرْ عَلَيَّ، وَاهْدِنِي وَيَسِّرِ الْهُدَى لِي، وَانْصُرْنِي عَلَى مَنْ بَغَى عَلَيَّ، رَبِّ اجْعَلْنِي لَكَ شَكَّارًا، لَكَ ذَكَّارًا، لَكَ رَهَّابًا، لَكَ مِطْوَاعًا، لَكَ مُخْبِتًا إِلَيْكَ أَوَّاهًا مُنِيبًا، رَبِّ تَقَبَّلْ تَوْبَتِي وَاغْسِلْ حَوْبَتِي وَأَجِبْ دَعْوَتِي وَثَبِّتْ حُجَّتِي وَسَدِّدْ لِسَانِي وَاهْدِ قَلْبِي وَاسْلُلْ سَخِيمَةَ صَدْرِي.
پروردگارا، مرا یاری کن و علیه من یاری مکن، مرا پیروز گردان و علیه من پیروزی مده، به سود من تدبیر کن و علیه من تدبیر مکن، مرا هدایت کن و هدایت را برایم آسان ساز و مرا بر کسی که بر من ستم کرده پیروز گردان. پروردگارا، مرا بسیار سپاسگزار و یادکننده و ترسان و فرمانبردار و فروتن برای خود و بسیار آه‌کشنده و بازگشت‌کننده به سوی خود قرار ده. پروردگارا، توبه‌ام را بپذیر، گناهم را بشوی، دعایم را اجابت کن، دلیلم را استوار ساز، زبانم را درست گردان، دلم را هدایت کن و کینه را از سینه‌ام بیرون کش.