مَثَلُهُمۡ كَمَثَلِ ٱلَّذِي ٱسۡتَوۡقَدَ نَارٗا فَلَمَّآ أَضَآءَتۡ مَا حَوۡلَهُۥ ذَهَبَ ٱللَّهُ بِنُورِهِمۡ وَتَرَكَهُمۡ فِي ظُلُمَٰتٖ لَّا يُبۡصِرُونَ ١٧
آنان ( منافقان) همانند كسى هستند كه آتشى افروخته (تا در بيابان تاريك، راه خود را پيدا كند)، ولى هنگامى كه آتش اطراف او را روشن ساخت، خداوند (طوفانى مىفرستد و) آن را خاموش مىكند; و در تاريكيهاى وحشتناكى كه چشم كار نمىكند، آنها را رها مىسازد.
مَثَلُهُمْ کَمَثَلِ لَّذِ سْتَوْقَدَ نَارَنْ فَلَمَّا اَدَاءَتْ مَا حَوْلَهُو ذَهَبَ لَّاهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَکَهُمْ فِی ظُلُمَاتِنْ لَا یُبْصِرُونْ