تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 37
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
خُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ مِنۡ عَجَلٖۚ سَأُوْرِيكُمۡ ءَايَٰتِي فَلَا تَسۡتَعۡجِلُونِ
(ت 1332 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
خدایا! پروردگارا! به من توفیق ده تا نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای سپاس گویم و کار شایسته‌ای کنم که آن را می‌پسندی و به رحمتت مرا در میان بندگان شایسته‌ات درآور.
خدایا! از تو گذشت و عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.
خدایا! از تو هدایت، پرهیزگاری، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.
خدایا! از تو دانش سودمند و روزی پاک و عمل پذیرفته می‌خواهم.
خدایا! مرا بیامرز و هدایتم کن و روزی و عافیت ده. از تنگی جایگاه روز قیامت به خدا پناه می‌برم.
"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ ". [التَّوْبَةُ - 129].
«خدا مرا بس است؛ جز او معبودِ شایسته پرستشی نیست. بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است.» [سوره توبه، ۱۲۹].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
{ ويقُولُون متَى هذا الوَعْد إن كُنْتم صادقين * لو يعْلُم الَّذين كَفَروا حَين لا يكفُّونَ عن وُجُوهِهِم النَّار ولا عَنْ ظُهُورهم } بأنفسهم { ولا هُمْ يْنصَرُون } بغيرهم.