تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 41
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
(ت 1332 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
خدایا! سرانجام ما را در همهٔ کارها نیکو گردان و از خواری دنیا و عذاب آخرت پناهمان ده.
خدایا! پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور کن، که عذاب آن سخت و ماندگار است.
خدایا! پروردگارا! ما ایمان آورده‌ایم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ کن.
خدایا! از تو بهشت می‌خواهم و از آتش به تو پناه می‌جویم.
خدایا! پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمی‌کنی.
"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ ". [هُودٌ - 47].
«پروردگارا! به تو پناه می‌برم از اینکه چیزی را که به آن دانشی ندارم از تو بخواهم. اگر مرا نیامرزی و بر من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود.» [هود ۴۷].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
{ فحاق بالَّذين سَخرُوا مِنْهُم ما كانُوا به يَسْتَهزئون } من قبلك نعت لرسل، أو متعلق باستهزىء، وعليه فالمعنى على إجمال أن يراد قبل زمانك كالأول، أو قبل الاستهزاء بك، ويقال بالصناعة قبل استهزائك، أى الاستهزاء المنسوب إليك، الصادر منهم، ومعنى حاق نزل محيطاً بهم، ولا يستعمل إلا فى الشر، والذين سخروا كفار امم هؤلاء الرسل، والهاء فى منهم للرسل، وما اسم، وهاء به إما أى عذاب عظيم كانوا يستهزئون به، أو العذاب الذى كانوا يستهزئون به، أو كلام يستزئون به، أو الكلام الذى يستهزئون، سمى الله به العذاب، لأنه سبب العذاب، أو يقدر مضاف أى جزاء ما كانوا الخ، ويبعد جعلها مصدرية، وهاء به للرسل إفراداً لهم باعتبار أن كل واحد لقومه عذاب على حدة.