تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 85
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِدۡرِيسَ وَذَا ٱلۡكِفۡلِۖ كُلّٞ مِّنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
(ت 1332 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروز"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ". [هُودٍ - 56].
"من بر خدا، پروردگار خودم و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبنده‌ای نیست مگر آنکه او اختیارش را در دست دارد. به‌راستی پروردگار من بر راه راست است.". [هود - ۵۶].
"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسۡرَافَنَا فِيٓ أَمۡرِنَا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ ". [آلُ عِمْرَانَ - 147].
«پروردگارا! گناهان و زیاده‌روی ما را در کارمان بیامرز، گام‌هایمان را استوار بدار و ما را بر قوم کافر یاری ده.» [آل‌عمران ۱۴۷].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
خدایا! پروردگارا! به من توفیق ده تا نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای سپاس گویم و کار شایسته‌ای کنم که آن را می‌پسندی و به رحمتت مرا در میان بندگان شایسته‌ات درآور.
خدایا! از تو گذشت و عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.
خدایا! از تو هدایت، پرهیزگاری، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.
خدایا! از تو دانش سودمند و روزی پاک و عمل پذیرفته می‌خواهم.
خدایا! مرا بیامرز و هدایتم کن و روزی و عافیت ده. از تنگی جایگاه روز قیامت به خدا پناه می‌برم.
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
وقيل: ليس نبيان لكنه عبد صالح استخلفه اليسع بشرط أن قوم الليل ويصوم النهار، ولا يغضب، وعن ابن عباس احتضر قاض من بنى إسرئيل فقال: من استخلف على أن لا يغضب، فقال جل: أنا، وقيل احتضر ملك منهم فقال له الرؤساء استخلف ففزع اليه الناس، فقال: استخلف من يتكفل لى بثلاث فقل فتى: أنا، فقال: اجلس فأعاد فقال: أنا، فقال: أنا، فقال: أن تقوم الليل ولا ترقد، وتصوم النهار ولا تفطر، وتحكم ولا تغضب، فقال نعم، وفى هذه الأقوال لقب، لأنه تكفل بما وجب أو بما شرط عليه، ومن قال هو زكرياء فأنه كفل مريم، وقيل له ذو الكفل بهذا، لأن له حظا عظيما والكفل الحظ، وقيل: لأن له ضعف ثواب أعمال أنبياء زمانه { كُلٌّ } ممن ذكر { من الصابرين } على العبادة والمصائب، وعن الشهوات وهذا حض الصبر باشارة إن من لم يصبر فهو خارج عن طريق الأنبياء.