تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 97
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَٰخِصَةٌ أَبۡصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَٰوَيۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَٰلِمِينَ
(ت 1332 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
خدایا! سرانجام ما را در همهٔ کارها نیکو گردان و از خواری دنیا و عذاب آخرت پناهمان ده.
خدایا! پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور کن، که عذاب آن سخت و ماندگار است.
خدایا! پروردگارا! ما ایمان آورده‌ایم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ کن.
خدایا! از تو بهشت می‌خواهم و از آتش به تو پناه می‌جویم.
خدایا! پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمی‌کنی.
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي ". [طه - 25-28].
«پروردگارا، سینه‌ام را گشاده کن، کارم را آسان گردان و گره از زبانم بگشای تا سخنم را بفهمند.» [سوره طه، ۲۵–۲۸].
"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ". [النَّمْلِ - 19].
"پروردگارا، به من توفیق ده تا نعمتت را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای سپاس گویم و کار شایسته‌ای انجام دهم که از آن خشنود باشی، و مرا به رحمت خود در میان بندگان شایسته‌ات داخل فرما.". [نمل - ۱۹].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
{ فإذا هى } أى القصة { شاخصة } خبر لقوله { أبصارُ الَّذين كفروا } أو مبتدأ رافع له على الفاعليه، مستغن به عن الخبر على ما آنفاً، فذلك كالفعل والفاعل، فصح أن يكونا خبراً لضمير القصة، ولا يحكم لهما بحكم المفرد فلا تهم، فلو حكم لهما بحكم المفرد لم جز أن يقال أقائم الزيدان، وأجاز بعض الكوفيين الإخبار بالمفرد عن ضمير القصة أو الشأن، وقيل: هى عائد الى مبهم فسره أبصار بعده، وقيل: ضمير الساعة والخبر محذوف، أى واقعة، وقوله: أبصار الخ مستأنف، وفيه ضعف لعدم لاحتياج الى التقدير، وشخوص الأبصار ارتفاع أجفانها من غير أن تطرف لشدة الهول.
{ يا ويْلنَا قد كُنَّا فى غَفْلةٍ من هذا بل كنَّا ظالمِينَ } مفعول لقول مقدر حال مما قيل، أو مستأنف، أى قائلين أو يقولون، أو جواب إذا ونداء الويل تحسر { قد كنَّا } قبل الموت أو اليوم { فى غفلة من هذا } عن هذا اليوم، أو عن هذا الذى دهمنا من البعث للحساب { بل كنَّا ظالمين } إضراب عن ذكر الغفلة الى ذكر أنه قد أنذروا بقدر ما ينتفعون، وأنهم ظلموا أنفسهم بعدم الاتباع وتعريضها للعذاب الدائم.