وَيَٰقَوۡمِ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمۡ ءَايَةٗۖ فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابٞ قَرِيبٞ ٦٤
اى قوم من! اين «ناقه» خداوند است، كه براى شما نشانهاى است; بگذاريد در زمين خدا به چرا مشغول شود; هيچ گونه آزارى به آن نرسانيد، كه بزودى عذاب خدا شما را خواهد گرفت!»
وَیَا قَوْمِ هَاذِهِی نَاقَتُ لَّاهِ لَکُمْ آیَتَنْ فَذَرُوهَا تَءْکُلْ فِی اَرْدِ لَّاهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءِنْ فَیَءْخُذَکُمْ عَذَابُنْ قَرِیبْ