۞وَقَالَ نِسۡوَةٞ فِي ٱلۡمَدِينَةِ ٱمۡرَأَتُ ٱلۡعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفۡسِهِۦۖ قَدۡ شَغَفَهَا حُبًّاۖ إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ ٣٠
(اين جريان در شهر منعكس شد;) گروهى از زنان شهر گفتند: «همسر عزيز، جوانش ( غلامش) را بسوى خود دعوت مىكند! عشق اين جوان، در اعماق قلبش نفوذ كرده، ما او را در گمراهى آشكارى مىبينيم!»
وَقَالَ نِسْوَتُنْ فِ لْمَدِینَتِ مْرَءَتُ لْعَزِیزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَنْ نَفْسِهِی قَدْ شَغَفَهَا حُبَّنْ اِنَّا لَنَرَاهَا فِی دَلَالِنْ مُبِینْ