وَإِذَا رَءَا ٱلَّذِينَ أَشۡرَكُواْ شُرَكَآءَهُمۡ قَالُواْ رَبَّنَا هَٰٓؤُلَآءِ شُرَكَآؤُنَا ٱلَّذِينَ كُنَّا نَدۡعُواْ مِن دُونِكَۖ فَأَلۡقَوۡاْ إِلَيۡهِمُ ٱلۡقَوۡلَ إِنَّكُمۡ لَكَٰذِبُونَ ٨٦
و هنگامى كه مشركان معبودهايى را كه همتاى خدا قرار دادند مىبينند، مىگويند: «پروردگارا! اينها همتايانى هستند كه ما به جاى تو، آنها را مىخوانديم! «در اين هنگام، معبودان به آنها مىگويند: «شما دروغگو هستيد! (شما هواى نفس خود را پرستش مىكرديد!)»
وَاِذَا رَءَ لَّذِینَ اَشْرَکُو شُرَکَاءَهُمْ قَالُو رَبَّنَا هَاءُلَاءِ شُرَکَاءُنَ لَّذِینَ کُنَّا نَدْعُو مِنْ دُونِکَ فَاَلْقَوْ اِلَیْهِمُ لْقَوْلَ اِنَّکُمْ لَکَاذِبُونْ