وَإِن كَانَ ذُو عُسۡرَةٖ فَنَظِرَةٌ إِلَىٰ مَيۡسَرَةٖۚ وَأَن تَصَدَّقُواْ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ ٢٨٠
و اگر (بدهكار،) قدرت پرداخت نداشته باشد، او را تا هنگام توانايى، مهلت دهيد! (و در صورتى كه براستى قدرت پرداخت را ندارد،) براى خدا به او ببخشيد بهتر است; اگر (منافع اين كار را) بدانيد!
وَاِنْ کَانَ ذُو عُسْرَتِنْ فَنَظِرَتُنْ اِلَا مَیْسَرَتِ وَاَنْ تَصَدَّقُو خَیْرُ لَّکُمْ اِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونْ