وَلَمَّآ أَن جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗاۖ وَقَالُواْ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ ٣٣
هنگامى كه فرستادگان ما نزد لوط آمدند، از ديدن آنها بدحال و دلتنگ شد; گفتند:«نترس و غمگين مباش، ما تو و خانوادهات را نجات خواهيم داد، جز همسرت كه در ميان قوم باقى مىماند.
وَلَمَّا اَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطَنْ سِیءَ بِهِمْ وَدَاقَ بِهِمْ ذَرْعَ وَقَالُو لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ اِنَّا مُنَجُّوکَ وَاَهْلَکَ اِلَّ مْرَءَتَکَ کَانَتْ مِنَ لْغَابِرِینْ