فَكُلًّا أَخَذۡنَا بِذَنۢبِهِۦۖ فَمِنۡهُم مَّنۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِ حَاصِبٗا وَمِنۡهُم مَّنۡ أَخَذَتۡهُ ٱلصَّيۡحَةُ وَمِنۡهُم مَّنۡ خَسَفۡنَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ وَمِنۡهُم مَّنۡ أَغۡرَقۡنَاۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ ٤٠
ما هر يك از آنان را به گناهانشان گرفتيم، بر بعضى از آنها طوفانى از سنگريزه فرستاديم، و بعضى از آنان را صيحه آسمانى فروگرفت، و بعضى ديگر را در زمين فرو برديم، و بعضى را غرق كرديم; خداوند هرگز به آنها ستم نكرد، ولى آنها خودشان بر خود ستم مىكردند!
فَکُلَّنْ اَخَذْنَا بِذَمْبِهِی فَمِنْهُمْ مَنْ اَرْسَلْنَا عَلَیْهِ حَاصِبَ وَمِنْهُمْ مَنْ اَخَذَتْهُ صَّیْحَتُ وَمِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنَا بِهِ لْءَرْدَ وَمِنْهُمْ مَنْ اَغْرَقْنَا وَمَا کَانَ لَّاهُ لِیَظْلِمَهُمْ وَلَاکِنْ کَانُو اَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونْ