فَبَعَثَ ٱللَّهُ غُرَابٗا يَبۡحَثُ فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيُرِيَهُۥ كَيۡفَ يُوَٰرِي سَوۡءَةَ أَخِيهِۚ قَالَ يَٰوَيۡلَتَىٰٓ أَعَجَزۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِثۡلَ هَٰذَا ٱلۡغُرَابِ فَأُوَٰرِيَ سَوۡءَةَ أَخِيۖ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلنَّٰدِمِينَ ٣١
سپس خداوند زاغى را فرستاد كه در زمين، جستجو (و كندوكاو) مىكرد; تا به او نشان دهد چگونه جسد برادر خود را دفن كند. او گفت: «واى بر من! آيا من نتوانستم مثل اين زاغ باشم و جسد برادرم را دفن كنم؟!» و سرانجام (از ترس رسوايى، و بر اثر فشار وجدان، از كار خود) پشيمان شد.
فَبَعَثَ لَّاهُ غُرَابَنْ یَبْحَثُ فِ لْءَرْدِ لِیُرِیَهُو کَیْفَ یُوَارِی سَوْءَتَ اَخِیهِ قَالَ یَا وَیْلَتَا اَعَجَزْتُ اَنْ اَکُونَ مِثْلَ هَاذَ لْغُرَابِ فَاُوَارِیَ سَوْءَتَ اَخِی فَاَصْبَحَ مِنَ نَّادِمِینْ