وَلَوۡ أَنَّهُمۡ رَضُواْ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُواْ حَسۡبُنَا ٱللَّهُ سَيُؤۡتِينَا ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ إِنَّآ إِلَى ٱللَّهِ رَٰغِبُونَ ٥٩
(در حالى كه) اگر به آنچه خدا و پيامبرش به آنان داده راضى باشند، و بگويند: «خداوند براى ما كافى است! و بزودى خدا و رسولش، از فضل خود به ما مىبخشند; ما تنها رضاى او را مىطلبيم. » (براى آنها بهتر است)!
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَدُو مَا آتَاهُمُ لَّاهُ وَرَسُولُهُو وَقَالُو حَسْبُنَ لَّاهُ سَیُؤْتِینَ لَّاهُ مِنْ فَدْلِهِی وَرَسُولُهُو اِنَّا اِلَ لَّاهِ رَاغِبُونْ