التحرير والتنوير/ ابن عاشور · Al-Balad · آیه 18
التحرير والتنوير/ ابن عاشور
(ت 1393 هـ)
(ت 1393 هـ)
"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ٣٨". [آلِ عِمْرَانَ - 38].
"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ٨٩". [الْأَنْبِيَاءِ - 89].
"پروردگارا، از جانب خود فرزندی پاک به من عطا کن؛ بهراستی تو شنونده دعایی.". [آل عمران - ۳۸].
"پروردگارا، مرا تنها مگذار و تو بهترین وارثانی.". [انبیاء - ۸۹].
"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ٨٩ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 89].
«پروردگارا، مرا تنها مگذار و تو بهترین وارثانی.» [سوره انبیا، ۸۹].
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
خدایا! سرانجام ما را در همهٔ کارها نیکو گردان و از خواری دنیا و عذاب آخرت پناهمان ده.
خدایا! پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور کن، که عذاب آن سخت و ماندگار است.
خدایا! پروردگارا! ما ایمان آوردهایم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ کن.
خدایا! از تو بهشت میخواهم و از آتش به تو پناه میجویم.
خدایا! پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمیکنی.
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android · iPhone · iPad
و { مُؤصدة } اسم مفعول من أوصد الباب بالواو. ويقال أأصد بالهمز وهما لغتان، قيل الهمز لغة قريش وقيل معناه جعله وصيدة. والوصيدة بيت يتخذ من الحجارة في الجبال لحفظ الإبل. فقرأ الجمهور { مُوصَدة } بواو ساكنة بعد الميم من أوصد بالواو، وقرأه أبو عمرو وحمزة وحفص عن عاصم ويعقوب وخلف بهمزة ساكنة بعد الميم من ءَاصد الباب، بهمزتين بمعنى وصَده. وجملة { عليهم نار موصدة } بدل اشتمال من جملة { هم أصحاب المشأمة } أو استئناف بياني ناشىء عن الإِخبار عنهم بأنهم أصحاب المشأمة. و { عليهم } متعلق بــــ { مؤصدة } ، وقدم على عامله للاهتمام بتعلق الغلق عليهم تعجيلاً للترهيب. وقد استتب بهذا التقديم رعاية الفواصل بالهاء ابتداء من قوله{ فلا اقتحم العقبة } البلد 11. وإسناد المُوصَديَّة إلى النار مجاز عقلي، والموصد هو موضع النار، أي جهنم.