تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي · Al-Anbiyaa · آیه 35
تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي
(ت 104 هـ)
كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَنَبۡلُوكُم بِٱلشَّرِّ وَٱلۡخَيۡرِ فِتۡنَةٗۖ وَإِلَيۡنَا تُرۡجَعُونَ
(ت 104 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروز"فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِيِّۦ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ تَوَفَّنِي مُسۡلِمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ". [يُوسُفَ - 101].
"ای پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، تو در دنیا و آخرت سرپرست منی؛ مرا مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق فرما.". [یوسف - ۱۰۱].
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
خدایا! ما را مسلمان زنده بدار و مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.
خدایا! برای این امت راهی از رشد فراهم کن که در آن فرمان‌بردارانت عزت یابند و نافرمانانت خوار شوند و به کار نیک فرمان داده شود و از کار ناپسند بازداشته شود.
خدایا! بر بنده و فرستاده‌ات محمد و بر همهٔ خاندان و یارانش درود و سلام و برکت فرست.
"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسۡرَافَنَا فِيٓ أَمۡرِنَا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ ". [آلُ عِمْرَانَ - 147].
«پروردگارا! گناهان و زیاده‌روی ما را در کارمان بیامرز، گام‌هایمان را استوار بدار و ما را بر قوم کافر یاری ده.» [آل‌عمران ۱۴۷].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ } [الآية: 32]. قال: آياتها، الشمس والقمر والنجوم وهي آيات السماءِ.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ } [الآية: 33]. يقول: يجرون كهيئة حديدة الرحى.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { خُلِقَ ٱلإنْسَانُ مِنْ عَجَلٍ } [الآية: 37]. قال: خلق آدم، عليه السلام، حين خلق، بعد كل شيء، في آخر النهار من يوم خلق الخلق. فلما أَحيى الروح عينيه ولسانه ورأْسه، ولم يبلغ أَسفله، قال: يا رب استعجل بخلقي قبل غروب الشمس.