فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ فَارِقُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٖ وَأَشۡهِدُواْ ذَوَيۡ عَدۡلٖ مِّنكُمۡ وَأَقِيمُواْ ٱلشَّهَٰدَةَ لِلَّهِۚ ذَٰلِكُمۡ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّهُۥ مَخۡرَجٗا ٢
و چون عده آنها سرآمد، آنها را بطرز شايستهاى نگه داريد يا بطرز شايستهاى از آنان جدا شويد; و دو مرد عادل از خودتان را گواه گيريد; و شهادت را براى خدا برپا داريد; اين چيزى است كه مؤمنان به خدا و روز قيامت به آن اندرز داده مىشوند! و هر كس تقواى الهى پيشه كند، خداوند راه نجاتى براى او فراهم مىكند،
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِکُوهُنَّ بِمَعْرُوفِنْ اَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفِ وَاَشْهِدُو ذَوَیْ عَدْلِ مِّنْکُمْ وَاَقِیمُ شَّهَادَتَ لِلَّاهِ ذَالِکُمْ یُوعَظُ بِهِی مَنْ کَانَ یُؤْمِنُ بِلَّاهِ وَلْیَوْمِ لْءَاخِرِ وَمَ یَتَّقِ لَّاهَ یَجْعَلْ لَهُو مَخْرَجَا
أَنبا عبد الرحمن، قال: ثنا إِبراهيم، قال: ثنا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { إِنِ ٱرْتَبْتُمْ } [الآية: 4]. يقول: إِن لم تعلموا أَتحيض أَم لا تحيض فالتي قعدت عن المحيض، والتي لم تحضر بعد، فعدتها /83 ظ/ ثلاثة أَشهر.