مختصر تفسير ابن كثير/ الصابوني · Al-Anbiyaa · آیه 22

مختصر تفسير ابن كثير/ الصابوني

(مـ 1930م -)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
22 / 112
زبان کتاب
عربی
لَوۡ كَانَ فِيهِمَآ ءَالِهَةٌ إِلَّا ٱللَّهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَرۡشِ عَمَّا يَصِفُونَ
اگر در آسمان و زمين، جز «الله‏» خدايان ديگرى بود، فاسد مى‏شدند (و نظام جهان به هم مى‏خورد)! منزه است خداوند پروردگار عرش، از توصيفى كه آنها مى‏كنند!
لَوْ کَانَ فِیهِمَا آلِهَتُنْ اِلَّ لَّاهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ لَّاهِ رَبِّ لْعَرْشِ عَمَّا یَصِفُونْ
ينكر تعالى على من اتخذ من دونه آلهة فقال { أَمِ ٱتَّخَذُوۤاْ آلِهَةً مِّنَ ٱلأَرْضِ هُمْ يُنشِرُونَ } أي يحيون الموتى وينشرونهم من الأرض؟ أي لا يقدرون على شيء من ذلك فكيف جعلوها لله نداً وعبدوها معه؟ ثم أخبر تعالى أنه لو كان في الوجود آلهة غيره لفسدت السماوات والأرض، فقال { لَوْ كَانَ فِيهِمَآ آلِهَةٌ إِلاَّ ٱللَّهُ } أي في السماوات والأرض { لَفَسَدَتَا } ، كقوله تعالى:{ مَا ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ مِن وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُ مِنْ إِلَـهٍ إِذاً لَّذَهَبَ كُلُّ إِلَـٰهٍ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلاَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ سُبْحَانَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ } [المؤمنون: 91]، وقال هٰهنا: { فَسُبْحَانَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ } أي عما يقولون إن له ولداً أو شريكاً. وقوله: { لاَ يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ } أي هو الحاكم الذي لا معقب لحكمه، ولا يعترض عليه أحد لعظمته وجلاله وكبريائه، وعدله { وَهُمْ يُسْأَلُونَ } أي وهو سائل خلقه عما يعملون، كقوله:{ فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ * عَمَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ } [الحجر: 92-93].
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Ibn Umar reported that the Messenger of Allah (ﷺ) observed prayer in danger on some day (in this way): a group stood with him (the Holy Prophet) (for prayer) and the other group stood In front of the enemy. Then those who were with (him) observed one rak'ah of prayer and they went back and the others came and they observed one rak'ah (with him). Then both the groups completed one rak'ah each. Ibn Umar said: When there is greater danger, then observe prayer even on the ride or with the help of gestures in a standing posture.

دعاهای امروز

"رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا فِتۡنَةٗ لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ وَنَجِّنَا بِرَحۡمَتِكَ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠ ". [يُونُسُ - 85-86].

«پروردگارا! ما را وسیلهٔ آزمایش برای قوم ستمگر قرار مده و با رحمت خود از قوم کافر نجاتمان ده.» [یونس ۸۵–۸۶].

"رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا⁠". [نُوحٍ - 28].

"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠". [هُودٍ - 47].

"رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ⁠". [الْمُؤْمِنُونَ - 29].

«پروردگارا! مرا و پدر و مادرم و هر مؤمنی را که به خانه‌ام درآید و مردان و زنان مؤمن را بیامرز و بر ستمکاران جز نابودی میفزای.» [نوح، ۲۸].

«پروردگارا! به تو پناه می‌برم از اینکه چیزی از تو بخواهم که بدان آگاهی ندارم؛ و اگر مرا نیامرزی و بر من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود.» [هود، ۴۷].

«پروردگارا! مرا در جایگاهی مبارک فرود آور و تو بهترین فرودآورندگانی.» [مؤمنون، ۲۹].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْفَقْرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ عَنِّي خَطَايَايَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الْأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ، وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ.
خداوندا، از تنبلی و پیری و گناه و بدهکاری و از فتنه و عذاب قبر و از فتنه و عذاب آتش و از شر فتنهٔ توانگری به تو پناه می‌برم. از فتنهٔ فقر و فتنهٔ مسیح دجال به تو پناه می‌برم. خداوندا، خطاهایم را با آب برف و تگرگ بشوی و دلم را از خطاها پاک کن، چنان‌که جامهٔ سفید را از آلودگی پاک کرده‌ای؛ و میان من و خطاهایم فاصله انداز، چنان‌که میان مشرق و مغرب فاصله انداخته‌ای.