چه كسى عذاب خواركنندهاى (در دنيا) به سراغش مىآيد، و (سپس) عذابى جاويدان (در آخرت) بر او وارد مىگردد!»
مَ یَءْتِیهِ عَذَابُ یُخْزِیهِ وَیَحِلُّ عَلَیْهِ عَذَابُ مُّقِیمْ
قَوْلُهُ تَعَالَى: { قُلْ يٰقَوْمِ ٱعْمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُـمْ }؛ أي على نَاحِيَتِكم التي اختَرتُموها، { إِنِّي عَامِلٌ }؛ على نَاحِيَتي وجِهَتي، { فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ * مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ }؛ أي يَفضَحهُ ويُهلِكهُ في الدُّنيا، { وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ }؛ وينْزِلُ عليه عذابٌ دائم في الآخرةِ. ويجوز أنْ يكون قولهُ { مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ } ابتداءُ كلامٍ من اللهِ تعالى، وخبرهُ { يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ }.